پایان نامه جیانگ زِمین متهم به آزار و سرکوب « فالون گونگ»

انجام پایان نامه

انجام پایان نامه |جیانگ زِمین متهم به آزار و سرکوب « فالون گونگ»

هزاران شکایت علیه دیکتاتور

حدود دویست هزار شکایت کیفری مردم چین از «جیانگ زِمین»، رهبر سابق حزب کمونیست چین، وی را در یک قدمی محاکمه قرار داده است. تا پایان اکتبر ۲۰۱۵ بیش از ۶۰ درصد از این شکایات توسط دادستانی و دادگاه عالی خلق چین، تأیید شده است. این در حالی است که دولت فعلی چین طی دو سال اخیر، صدها مقام قدرتمند چینی را به جرم فساد بازداشت و محاکمه کرده است. به شکلی که تقریباً تمام افراد کلیدی که در حلقه قدرت جیانگ زِمین قرار داشته اند، از قدرت سرنگون شده اند. گرچه سرنگونی مقامات چینی توسط دولت به دلیل فساد مالی و سوءاستفاده از قدرت بوده، اما مهمترین دلیلی که جیانگ زمین را به میز محاکمه نزدیک کرده است، نقض گسترده حقوق شهروندان چینی از طریق آزار و شکنجه افرادی است که به تمرین روش معنوی فالون گونگ ( فالون دافا ) گرایش دارند.

فالون گونگ که یکی از روش های مراقبه و تزکیه چینی است، از سال ۱۹۹۲ به دلیل فواید چشمگیر در بهبود سلامت جسمی و روحی مردم، در چین محبوبیت زیادی پیدا کرد. اما حزب کمونیست چین نگران شد که گسترش این روش، با توجه به درون مایه معنوی که دارد، باعث حذف باورها و ایده های کمونیستی رایج از جامعه شود. در نتیجه در سال ۱۹۹۹ راه آزار و سرکوب شدید آن را در پیش گرفت و برای رسیدن به این هدف از تمام منابع مالی و سیاسی کشور و حزب بهره برد. جیانگ زِمین در آن زمان در رأس قدرت بود و آزار و سرکوب فالون گونگ و تداوم آن تصمیم شخصی وی و با انگیزه هایی بود که در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد.

جیانگ در ۲۰ ژوئیه ١٩٩٩، دستور حمله به فالون گونگ را صادر کرد و خواست که «آنها را از نظر مالی ورشکست کنید، خوش نامی شان را از بین ببرید و جسم شان را نابود کنید». از آن پس تا به امروز، هزاران نفر از آنان بازداشت شدند، به قتل رسیدند یا بدون هیچ نشانی مفقود شده اند. به گفته خود مقامات چینی، بودجه ای که برای این کار در نظر گرفته شد، از بودجه یک جنگ نظامی تمام عیار بیشتر بود. طبق اسنادی که توسط ویکی لیکس منتشر شده است، در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۹، یک روز قبل از دستگیری های جمعی، جیانگ زمین در نشست رهبرانِ کمیته های حزب کمونیست دستورات نهایی برای آغاز آزار و شکنجه این گروه از مردم را صادر کرد .

هم زمان گزارش های کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل، عفو بین الملل، گزارشگران بدون مرز و دیگر نهادها درباره مسائل چین در سال های اخیر، نشان می دهد که مدت ها است مسلمانان چین، اقلیت مسیحی، ساکنان تبت به دلایل مختلف در چین تحت آزار و سرکوب قرار دارند. سابقه آزار و سرکوب ادیان الهی، روش های معنوی و دگراندیشان در چین کمونیستی به زمان انقلاب فرهنگی دهه ١٩٦٠ باز می گردد. بنابراین موضوع آزار و سرکوب فالون گونگ، چندان غریب و دور از ذهن نیست.

به گزارش روزنامه اپُک تایمز تعداد انگشت شماری از افراد به خاطر ارسال شکایت شان مورد بازداشت و آزار قرار گرفته اند. از مهم ترین آن ها می توان به دستگیری «شنگ ژیائون»، مادر همسر روزنامه نگار مشهور، «بن هجز» اشاره کرد که ۲۱ اکتبر ۲۰۱۵، توسط نیروهای امنیتی شهر دستگیر و البته کمی بعد آزاد شد. شکایات کیفری علیه جیانگ از ۲۲ استان، ۵ منطقه خودمختار، ۴ شهر با مدیریت مستقیم و۲ منطقه اداری ویژه به نهادهای قضایی ارسال شده است. نیوزلند، هنگ کنگ، ماکائو و کشورهای آمریکای شمالی از دیگر مواردی هستند که شکایات زیادی ثبت شده است.

سیاست های جیانگ زِمین در آزار و سرکوب

جیانگ سه سیاست را جهت برخورد با فالون گونگ در پیش گرفت و برای رسیدن به این هدف از تمام منابع کشور بهره برد. سیاست اول «وارد آوردن خدشه به آبروی تمرین کنندگان فالون گونگ» بود. به طوری که از تمام رسانه ها جهت اعمال این سیاست و ایجاد فضای مسموم بهره برده شد. برای نمونه تلویزیون مرکزی چین (CCTV)، در شروع این مبارزات روزانه ۷ ساعت برنامه جهت دروغ پراکنی علیه فالون گونگ پخش می کرد. دومین سیاست جیانگ «ورشکست کردن تمرین کنندگان فالون گونگ» بود که از طریق اعمال جرایم سنگین مالی، اخراج از محل کار و مصادره اموال آنان پیش برده شد.

سیاست سوم «وارد کردن صدمات جسمانی به تمرین کنندگان فالون گونگ» بود که توسط پلیس، دادستانی، نیروهای امنیتی و عوامل مستقر در زندان ها و اردوگاه های کار اجباری در پیش گرفته شد. جیانگ جهت برخورد خشونت بار با فالون گونگ، «اداره ۶۱۰» را تاسیس کرد. ۶۱۰ نهادی فراقانونی اختیاراتی بی حد و مرز بود و مجاز بود هر آنچه از منابع کشور را که لازم بداند برای آزار و شکنجه فالون گونگ استفاده کند. جیانگ رسماً اعلام کرد که هر تمرین کننده فالون گونگ که بر اثر ضرب و شتم بمیرد، خودکشی محسوب شود و پلیس در قبال آن مسئولیتی نخواهد داشت. منابع رسمی مرگ نزدیک به ۴۰۰۰ تمرین کننده را زیر شکنجه به ثبت رسانده اند، حال آنکه منابع غیررسمی این آمار را تا ده ها هزار نفر برآورد می کنند.

در یکی از گزارشات سالانه سازمان ملل درباره خشونت ها نوشته شده است «اینها گزارشاتی است از صحنه های دلخراشی که در آن زندانیان سیاسی و عمدتاً اعضای فالون گونگ در نتیجه آزار و شکنجه شدید و قصور در مراقبت های پزشکی در حال مرگ هستند. قساوت و درنده خویی این شکنجه ها در وصف نمی گنجد.»(۱) مانفرِد نوواک، گزارشگر مخصوص آزار و شکنجه در سازمان ملل متحد می گوید «حدود ۶۶ درصد از پرونده های آزار و شکنجه در چین، مربوط به تمرین کنندگان فالون گونگ است که شکنجه می شوند. به همین دلیل این مورد خیلی جدی است».

تجارت اعضای بدن، سنگین ترین بخش پرونده جیانگ زِمین

بخش مهمی از پرونده هایی قضایی که علیه جیانگ زِمین شکل گرفته است مربوط به تجارت اعضای بدن انسان های زنده می شود. مجله ویکلی استاندارد به نقل از «اِتان گاتمن»، محقق و نویسنده، می گوید دست کم ۶۵ هزار تمرین کننده فالون گونگ، قربانی تجارت اعضای بدن در چین شده اند. مسلمانان اویغور، ساکنان تبت و زندانیان عقیدتی، بخشی از قربانیان هستند؛ اما عمده قربانیان کسانی بوده اند که فالون گونگ را تمرین می کرده اند. طبق شواهد و مدارک، عواملی از حزب کمونیست چین در ١٦ سال اخیر از طریق بیمارستان ها، زندان ها و اردوگاه های کار اجباری اقدام به برداشتن اندام حیاتی بدن ده ها هزار انسان زنده کرده اند. دو وکیل کانادایی به نام دیوید ماتاس و دیوید کیلگور در گزارشی به نام «محصول خونین»(۲) با ارائه ٥٢ مدرک معتبر در حدود ٢٠٠ صفحه، اثبات کرده اند که جداسازی اعضای بدن هزاران تمرین کننده فالون گونگ که منجر به مرگ آنان شده، در بیمارستان های دولتی و نظامی چین روی داده است. در دسامبر ۲۰۱۳ پارلمان اروپا رای به محکومیت برداشت اجباری اعضای بدن زندانیان حکومت چین داد. اخیراً مشابه این اعمال رعب آور در مقیاسی کوچک تر توسط گروه تروریستی داعش یا طبق برخی گزارش ها به دست رژیم اسرائیل نیز انجام شده است.»

روزنامه واشنگتن پُست، طی گزارشی درباره یک جراح چینی که در عمل جداسازی اعضای پیوندی زندانیان دست داشته است بر این واقعیت صحه می گذارد. همچنین «ادوارد مک میلان اسکات»، نایب رئیس پارلمان اروپا در سفری به چین، طی گفتگو با شاهدان عینی وقایع فوق را تأیید می کند(۳). دیوید کیلگور از نویسندگان گزارش محصول خونین، در ژوئن ۲۰۱۵، نتایج تحقیقات خود را در کنگره علوم اجتماعی و انسانی مستقر در اتاوا ارائه داد. وی اظهار کرد «جیانگ زمین به عنوان شخصی که آزار و شکنجه فالون گونگ را آغاز کرد، باید به خاطر آنچه که مرتکب شده در دیوان کیفری بین المللی محاکمه شود.» وی افزود: «من به عنوان فردی که در گذشته دادستان بودم، می توانم بگویم که این رؤیای هر دادستانی است تا جیانگ را به دیوان بین المللی کیفری در لاهه تحویل دهد و مطمئن هستم هزاران دادستان در سراسر دنیا و در چین از انجام این کار خوشحال می شوند.»

«دیوید ماتاس»، وکیل حقوق بشر و دیگر نویسنده گزارش «محصول خونین»، افزایش پرونده های حقوقی علیه جیانگ و پذیرش آنها توسط دادستانی را روندی امیدبخش می داند. ماتاس می افزاید: «هرگز هیچ حکومتی چنین نکرده است که گروه بزرگی از مردم را دستگیر کند و بگوید شما را می کُشیم، بدون اینکه حتی محاکمه تان کنیم و اندام های حیاتی بدن تان را می فروشیم!». ماتاس، سال ۲۰۱۰ به خاطر پژوهش های خود کاندیدای جایزه صلح نوبل شد. ماتاس و کیلگور، جایزه جامعه بین المللی حقوق بشر سوئیس را نیز دریافت کرده اند.

دلیل واقعی حمله جیانگ زِمین به فالون گونگ

ماهیت این جدال برای مردمی که خارج از چین زندگی می کنند درک نشدنی است. برای آنها این پرسش وجود دارد که چرا درحالی که مردم و دولت ها در کشورهای زیادی از فالون گونگ استقبال کرده اند، در داخل چین شدیداً به آنها غضب شده است. برای پاسخ می توان به تاریخ سه دهه اخیر رجوع کرد. در اوایل دهه ۱۹۹۰ تاثیرات مثبت فالون گونگ در سلامتی مردم باعث شد تعداد افرادی که فالون گونگ را تمرین می کردند به مرز صد میلیون نفر برسد. از طرفی مردم چین پس از سال ها تسلط اندیشه ضد خداباوری کمونیسم بر جامعه، تشنه آن بودند که از راهی صحیح به فرهنگ سنتی و معنوی خود باز گردند. در آن زمان مقامات چین از تاثیر مثبت فالون گونگ بر جامعه آگاه بودند. به طوری که به نقل از نشریه بین المللی (US News and World Report) مقامات ورزش چین رسماً اذعان داشتند که صد میلیون تمرین کننده فالون گونگ می توانند باعث صد میلیارد یوآن صرفه جویی در هزینه های پزشکی کشور شوند.

اما وقتی تعداد مردمی که به تمرین فالون گونگ روی آوردند از تعداد اعضای حزب کمونیست پیشی گرفت، جیانگ زِمین و متحدانش، فالون گونگ را در جذب توده های مردم رقیب خود دیدند. از طرفی آموزش های سنتی فالون گونگ با تفکر کفرآمیز کمونیسم در تضاد بود و آن را به چالش می کشید. اکثر اعضای حزب کمونیست قلباً با ایدئولوژی آن موافق نبودند. این در حالی بود که مردم به طور روزافزون به فالون گونگ گرایش پیدا می کردند و داوطلبانه در کلاس های آن حضور می یافتند. در کتاب «نُه شرح و تفسیر درباره حزب کمونیست» نقل شده است زمانی که آقای لی هُنگجی، پایه گذار فالون گونگ سخنرانی می کرد، تالار سخنرانی مملو از استادان دانشگاه، متخصصان و دانشجویان بود. بسیاری از افراد از عامه مردم گرفته تا افراد با تحصیلات عالی، با پیمودن هزاران مایل خود را به محل سخنرانی می رساندند. آقای لی هُنگجی ساعت ها به شیوایی سخنرانی می کرد بدون آنکه از متنی استفاده کند. سپس سخنرانی ها به صورت کتاب بارها چاپ می شد و در مدت کوتاهی نایاب می شد. این در حالی بود که جیانگ زِمین، مدت ها به مغز خود فشار آورد و تنها توانست سه جمله بنویسد و آنها را «نمودهای سه گانه» نامید. این سه جمله به صورت کتابی منتشر و در تمام کشور پخش شد. مردم آن را می خریدند چرا که مجبور بودند. حسادت جیانگ زمین اجازه نمی داد چنین چیزی را تحمل کند.

رویکرد سیاسی جیانگ همواره با شعار «تمام تمام عوامل بی ثباتی را در نطفه خفه کنید.» همراه بود. به طوری که قتل عام دانشجویان در میدان تیان آن من در چهارم ژوئن ۱۹۸۹، جهشی برای به قدرت رسیدن وی بود. جیانگ پیش از رسیدن به دبیرکلی حزب، با سرکوب روزنامه آزادی خواه پیک اقتصاد جهان و دستگیری رهبر کنگره مردمی مسیر خود را هموار کرد.

دادگاه، ایستگاه آخر دیکتاتور چینی

جیانگ زِمین، از راه قراردادن نزدیکان خود در قدرت، توانست جایگاهش را تثبیت کند. «ژو یونگ کانگ»، یکی از مهم ترین متحدان او بود. مردم چین، ژو را قدرتمندترین مرد چین می دانستند. او در رأس تمامی نهادهای قدرتمند امنیتی و قضایی چین بود و همه جنبه های امنیتی، سیاسی و پلیس در کشور را کنترل می کرد. ژو تا سال ۲۰۱۲ عضو کمیته دائمی پولیت بورو بود. پولیت بورو نهاد ارشد تصمیم گیری سیاسی چین است که بالاترین سطح قدرت سیاسی کشور را در دست دارد. پرونده قطور فساد ژو در اوایل سال ٢٠١٥ بررسی شد. در نهایت ژو پس از محاکمه ای طولانی به حبس ابد محکوم شد.

«بو شیلای» یکی دیگر از اعضای بسیار قدرتمند حزب کمونیست چین و از متحدان جیانگ زِمین بود. وی در سال ۲۰۱۳ به اتهام فساد و سوءاستفاده از قدرت در دادگاه به حبس ابد محکوم شد. وی در ماجرای جداسازی اعضای بدن و گسترش زندا ن ها و اردوگاه های کار اجباری چین نقش فعالی داشت. بو شیلای یکی از پنج مقام چینی است که در نوامبر ٢٠٠٩ در دادگاهی در اسپانیا به اعمال مجرمانه اش متهم شناخته شد. فقط در دو سال اخیر، حدود ١٢٠ هزار مقام چینی در سطوح مختلف، به جرم فساد بازداشت و مجازات شده اند. از این تعداد، ۱۹ هزار مورد مربوط به نیمه نخست سال ۲۰۱۵ بوده است.

یک دادگاه عالی کیفری در آمریکای جنوبی در آوریل ۲۰۱۳، محاکمه جیانگ زمین و «لو گان» عضو سابق کمیته دائمی حزب کمونیست را در دستور کار قرار داد. کمی پیش تر این دادگاه قراری بین المللی صادر کرده بود و طی آن از پلیس بین الملل خواسته بود تا این دو نفر به هنگام ترک چین، بازداشت و محاکمه شوند. در این دادگاه علاوه بر جیانگ زمین، حکم بازداشت بین المللی چهار تن از دیگر رهبران کمونیست صادر شد. اما انتظار می رود محاکمه قریب الوقوع جیانگ زِمین با تمام محاکمات فوق تفاوت داشته باشد. محاکمه ای که متعاقب آن دادگاه هایی بزرگ تر در پیش خواهد بود و برگ تازه ای از تاریخ را ورق خواهد زد. آنچه در این میان تعیین کننده است، «انتخاب» درست هر فرد است.

انجام پایان نامه علوم سیاسی

 

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *